صورت حالش چو نمودند باز * گفت كه سوگند به داناى راز كز الم تيغ ندارم خبر * گر چه ز من نيست خبردارتر طاير من سدره‌نشين شد چه باك * گر شودم تن چو قفس چاك چاك جامى از آلايش تن پاك شو * در قدم پاكروان خاك شو شايد از آن خاك بگردى رسى * گرد شكافى و به مردى رسى 14 - اين روايت را سيّد حيدر آملى در « جامع الاسرار » ( ص 205 ) و در « نقد النّقود في معرفة الوجود » ( ص 676 ) از امير المؤمنين عليه السّلام روايت كرده است . و نيز فيض كاشى در ضمن كلمهء نوزدهم « قرّة العيون » و كلمهء سى و پنجم « كلمات مكنونه » گويد : روى محمّد بن جمهور الأحسائي عن أمير المؤمنين عليه السّلام إنّه قال : انّ للَّه تعالى شرابا لأوليائه اذا شربوا ( منه ) سكروا ، و إذا سكروا طربوا ، و إذا طربوا طابوا ، و إذا طابوا ذابوا ، و إذا ذابوا خلصوا ، و إذا خلصوا طلبوا ، و إذا طلبوا وجدوا ، و إذا وجدوا وصلوا ، و إذا وصلوا اتّصلوا ، و إذا اتّصلوا لا فرق بينهم و بين حبيبهم . 15 - قوله سبحانه و تعالى : فَلَمَّا تَجَلَّى رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَكًّا وَ خَرَّ مُوسى صَعِقاً ( اعراف : 144 ) . 16 - قال جعفر بن محمّد الصادق عليهما السّلام : و اللَّه لقد تجلّى اللَّه عزّ و جلّ لخلقه في كلامه و لكن لا يبصرون ( « قوت القلوب » ابو طالب مكى ج 1 ص 100 ط مصر ، و « كشكول » شيخ بهائى ص 625 ط 1 ) . مانند همين كلام عرشى صادق آل محمّد - صلوات اللَّه عليهم - از سيّد اوصياء امير المؤمنين على عليه السّلام در چند موضع روايت شده است ، يكى در خطبهء 145 « نهج البلاغه » : فتجلّى سبحانه لهم في كتابه من غير أن يكونوا رأوه بما أريهم من قدرته . و ديگر در خطبهء 184 آن : تجلّى صانعها للعقول .